سرنگ‌های طبی را می‌توان بر اساس ساختارشان به دو نوع-دو تکه و سه- طبقه‌بندی کرد. یک سرنگ دو تکه از یک محفظه بیرونی و یک پیستون تشکیل شده است. یک سرنگ سه تکه از یک محفظه بیرونی، یک پیستون و یک پیستون تشکیل شده است.
علاوه بر سرنگ های یکبار مصرف استاندارد، انواع تخصصی مختلفی برای بهبود ایمنی، جلوگیری از{0}عفونت متقاطع و کاهش مواجهه شغلی ایجاد شده است. سرنگ های خود تخریب شونده نوعی سرنگ یکبار مصرف هستند که عمدتاً برای تزریق واکسن استفاده می شود. آنها دارای مکانیسم های خود تخریبی داخلی مانند گیره های فنری هستند که از بیرون کشیدن پیستون یا قفل شدن خودکار پس از تزریق جلوگیری می کند و بنابراین از استفاده مجدد جلوگیری می کند. سازمان بهداشت جهانی استفاده از آنها را برای واکسیناسیون توصیه می کند و همچنین سرنگ های مورد نیاز برنامه GAVI (اتحاد جهانی برای واکسن ها و ایمن سازی) هستند. سرنگ‌های جمع‌کننده خودکار، پس از استفاده، باعث شکستن سوزن می‌شوند یا سوزن به طور خودکار به داخل محفظه بیرونی جمع می‌شود و از خراش سوزن جلوگیری می‌کند و از استفاده مجدد جلوگیری می‌کند. سرنگ‌های بدون سوزن، بدون سوزن، با استفاده از اصل جت فشار بالا، جریانی از مایع ایجاد می‌کنند که فوراً به پوست نفوذ می‌کند تا به لایه زیرین پوست برسد.
علاوه بر این، مشخصات و مدل‌های مختلفی بر اساس ظرفیت، طراحی مخروط و سایر عوامل برای رفع نیازهای بالینی مختلف در دسترس هستند.
